جا نمازم را به سمتت بی وضو وا کرده اممن خدای گمشـــده را تازه پیـــدا کرده امسوی مسجد رفته ام هربار،مقصودم توییمن تعهّـد با تو در این خانه امضـــا کرده ام . . . !

کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود! فاصـــــــــله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد .

کم سرمایه ای نیست ، .داشتن آدم هایی که حالت را بپرسند . . ..ولی بهتر از آن داشتن آدم هایی است که وقتی حالت را می پرسند بتوانی بگویی...“خوب نیستم”

مرا ببخش که ساده بودنم دلت را زد… مرا ببخش اگر عشق ورزیدنم چشمانت را بست… می روم تا آنان که تواناترند، تو را به اوج بودنت برسانند…

به همه چیز عادت می کنیم به داشته ها و نداشته هایمان خیلی طول نمی کشد که جلوی آینه زل بزنی به خودت موهایت را کنار بزنی و با خودت بگویی اصلا مگر داشتی اش مگر از اول بود ؟! که بودن و نبودنش مهم باشد …

بیایید برای گردگیری افکارمان آتشی بیفروزیم کینه ها را بسوزانیم زردی خاطرات بد را به آتش و سرخی عشق را از آتش بگیریم و سر انجام آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

مرد خیلی بیشتر از یه دختره گناه داره مرد لاک نمیزنه به ناخونش که وقتایی که غصه داره ناخوناشو نگاه کنه از ته دل احساس رضایت کنه مرد تو اوج تنهایش سرشو نمیزاره رو شونه دوستشو ودشو خالی کنه مرد وقتی با همه لج میکنه نمیتونه موهاشو از ته کوتاه کنه به نشونه اعتراض یه وقتایی یه جاهایی باید گفت میم مثل مرد

عشق را هیچ پایانی نیست یار وقتی که تویی . . . سید علی میرفضلی

ﮔﺮچه ﺑﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪﺍى ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮﺩ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻡ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ حسین ﻣﻨﺰﻭﯼ

خدایا وقتی دلت میگیره چی کار میکنی؟؟ میری یه گوشه میشینی و گریه میکنی؟؟ هی با نگات بازی میکنی که یادت بره میخواستی گریه کنی؟؟ یه لیوان آب میخوری که بغضتو بفرستی پایین؟؟ یادت میاد خداییو باید همیشه تنها باشی.... خدایا نمیدونی من این روزا چقدر خدا بودم

بـــه جای نقطه چــین هرچــه کــه مــی خواهی بذار. . . درد. . . بـُــغض. . . امــا دوســتت را نــــذار. . .

این روزها بیشتر از همه شعر میخوانم باید مطمئن شوم قبل از من تو را نسروده باشند ! سمانه سوادی

هرچه صورتم راشستم باز رد تنهایی در آیینه بود !

زلال شانههایت همچنانم عطش میدهد در بستری که عشق مجابش کرده است احمد شاملو

مپرس از من چرا در پیلهی مهر تو محبوسم که عشق از پیلههای مرده پروانه میسازد ! فاضل نظری